ندیده بودمش،ولی وحید میگه آدم خوبی بوده.وقتی حرف میزده یه دنیا حرف باارزش میگفته.تا چن روز پیشم چیزیش نبوده،سالمو سرحال داشته زندگیشو میکرده.اما خب اجل امونش نداده.

یادمه وقتی ۸ سالم بود پسرداییم که خیلیم دوسش داشتم بخاطر سرطان خون فوت کرد،من خیلی گریه کردم آخه میدونید دیگه هضم مرگ یه عزیز برا یه بچه خیلی سختتر از این حرفاس،مامان بزرگم برا اینکه منو آروم کنه گفت:آدمای خوب زود میرن ولی آدمای بد می مونن.اون موقع درست نفهمیدم منظورش چی بود و فقط قانع شدم که پسرداییم آدم خیلی خیلی خوبی بوده که انقد زود از پیشمون رفته.

الانم دقیقا عین همونه،حتما این مرد آدم خوبی بوده که زود همه رو تنها گذاشته،دیدین یه فوتبالیست خوب موقعی از فوتبال خداحافظی میکنه که تو اوج شهرته!؟آدمای خوبم موقعی میمیرن که تو اوج خوبین!اینجوری یادشون همیشه تو دلا می مونه و همیشه آدمارو متاثر میکنه.

از همه اینا بگذریم،الان تنها چیزی که یادم هست اینه که :

 دنیا وفا نداره...!

پی نوشت:شاید آن روز که سهراب نوشت "تا شقایق هست زندگی باید کرد" خبری از دل پردرد گل یاس نداشت،باید اینجور نوشت:هر گلی هم باشی،چه شقایق،چه گل پیچک و یاس،زندگی اجبار است...

http://i6.tinypic.com/6y1gebo.jpg